Terug naar Jij als ouder

Jij als ouder

Te hoge verwachtingen van je kind: hoe merk je dat?

Verwachtingen zijn vaak liefdevol bedoeld, maar kunnen thuis ongemerkt spanning geven. In dit artikel lees je waar ze vandaan komen, wat je kind ervan merkt en hoe bijstellen soms juist meer rust geeft.

Het begon lang voordat hij er was.Toen je nog aan het wachten was, stelde je je al voor hoe het zou zijn. Wat jullie samen zouden doen, hoeveel liefde er zou zijn, hoe het thuis zou voelen.Dat plaatje is er nog steeds, ook al denk je er niet meer bewust aan. En elke keer dat de werkelijkheid er niet op lijkt, doet dat iets.

Waar die verwachtingen vandaan komen

Voor een deel van jezelf. Van hoe jij bent opgevoed, wat je daarvan mee wilde nemen en wat juist niet.Voor een deel van om je heen. Van wat andere ouders doen, van wat je op school hoort, van wat je online voorbij ziet komen. En dat laatste is meestal een gefilterde versie van iemands beste dag.En voor een deel van iets ouds: een wens die er al was voordat je kind bestond. Dat het thuis gezellig zou zijn, dat jullie het samen leuk zouden hebben, dat hij het beter zou krijgen dan jij.Er is niets mis met verwachtingen hebben. Ze komen voort uit hoop, en die hoop is precies wat maakt dat je zo je best doet.

Waarom te hoge verwachtingen teleurstelling geven

Waar een verwachting is, is een verschil met hoe het gaat. En dat verschil voelt als teleurstelling.Je gaat uit eten en je stelt je een gezellige avond voor. En dan krijgt hij een driftbui, wil hij niets eten, of rent hij door het restaurant, en kom jij niet eens toe aan je eigen bord.Je gaat op vakantie met het idee dat jullie eindelijk tijd hebben. En het zijn dezelfde ruzies, alleen dan met zand erbij.Wat dan gebeurt is dit: de avond was misschien niet slecht, en hij was anders dan je had bedacht. En omdat je die verwachting had, telt hij als mislukt.Zo kan een dag waarin niets echt misging toch voelen als een teleurstelling. Niet vanwege wat er gebeurde, maar vanwege wat je ervan had verwacht.

Wat je kind ervan merkt

Dit is het stuk dat ertoe doet.Kinderen voelen haarfijn of ze voldoen aan wat er van ze verwacht wordt. Niet aan wat je zegt, maar aan hoe je kijkt, of je zucht, of je even je ogen dichtdoet.Als de lat structureel hoger ligt dan wat hij kan, dan leert hij niet dat hij zijn best moet doen. Dan leert hij dat hij niet genoeg is.En het gekke is dat je dat niet eens zo bedoelt. Je verwacht helemaal niet dat hij perfect is. Je verwachtte alleen dat dit uitje leuk zou worden, en dat is voor een kind van vier al meer dan hij kan waarmaken.

Wat er verandert als je ze bijstelt

Vraag je om te beginnen af wat er eigenlijk past bij zijn leeftijd, want veel teleurstelling komt voort uit iets vragen wat een kind simpelweg nog niet kan. Daarover lees je meer bij wat je van je kind kunt verwachten, en het scheelt vaak al de helft als je dat een keer hebt nagekeken.Kijk daarnaast eens of de verwachting eigenlijk van jou is of van hem, want een gezellig uitje is jouw wens en voor hem is het vooral druk, en dat zijn twee heel verschillende dingen. In het verlengde daarvan helpt het om het plaatje te verkleinen: niet een gezellige dag maar een half uur waarin het goed gaat, want dan is er iets te vieren in plaats van iets dat tegenviel.Zeg vervolgens ook hardop wat er wél goed ging, tegen hem en net zo goed tegen jezelf, want we zijn er allemaal op getraind om te zien wat er misging en dat vraagt bewust tegenwicht. En laat de vergelijking los, want wat je bij anderen ziet is hun etalage terwijl je van je eigen gezin ook de rommelkast kent; dat is een vergelijking die je nooit gaat winnen.Wees tot slot ook milder voor jezelf. De strengste verwachtingen die je hebt gaan meestal helemaal niet over je kind maar over wat voor ouder je zou moeten zijn, en dat is een lat die niemand haalt en die je bovendien zelf hebt neergelegd.

Tot slot

Die verwachtingen komen niet uit veeleisendheid. Ze komen uit hoop, en dat is iets moois.Ze doen alleen wel iets. Ze maken van een gewone dag een dag die tegenviel, en ze maken van een kind dat gewoon vier is een kind dat het niet goed genoeg deed.Wat helpt is niet dat je niets meer verwacht. Wat helpt is dat je af en toe kijkt of wat je verwacht ook past bij wie er tegenover je zit.En dan blijkt er meestal veel meer goed te gaan dan je dacht.Wil je weten wat er bij jullie speelt,In de OpvoedApp lees je daarna wat je per leeftijd mag verwachten, en hoe je afspraken maakt die je kind wél kan nakomen.