Het bedritueel moet zo snel mogelijk voltooid worden!

Je bent aan het voorlezen en je oog valt op de klok. Nog twee bladzijden, denk je, en dan kun je naar beneden.

Je kind merkt dat. Niet aan wat je zegt, maar aan hoe je het zegt. En dan begint hij ineens over iets wat hij vandaag op school heeft meegemaakt, precies op het moment dat je wilde opstaan.

Dat is de wet van het bedritueel: hoe meer haast jij hebt, hoe langer het duurt.

Dit stuk gaat over die haast. Niet over hoe je een ritueel opbouwt, dat staat in ons artikel over het bedritueel. Dit gaat over waarom je het zo graag afgevinkt wilt hebben, en wat dat doet.

Waarom haast het langer maakt

Een kind van deze leeftijd kan zichzelf nog niet rustig maken. Dat leert hij van jou, doordat hij het bij jou voelt. Als jij naast het bed zit en je ademt rustig, je praat zacht, je hebt geen haast, dan zakt zijn lijf mee met dat van jou. Niet omdat hij gehoorzaamt, maar omdat lijven dat nu eenmaal bij elkaar doen. Je ziet het ook bij een baby die rustig wordt zodra je hem oppakt.

Dat werkt precies zo de andere kant op. Zit je erbij terwijl je in gedachten al bij de afwas bent, dan voelt hij dat. Hij weet niet wát hij voelt, maar er komt iets binnen wat niet rustig is, en daar gaat hij van aanstaan.

En dan gebeurt er nog iets. Een kind dat merkt dat jouw aandacht wegglijdt, gaat proberen hem terug te halen. Meestal niet bewust en meestal met iets wat je moeilijk kunt afkappen: een vraag over iets belangrijks, dorst, een verhaal over wat er is gebeurd.

Zo wordt de tien minuten die je wilde besparen een halfuur dat je erbij krijgt.

Als je dat herkent, dan heb je waarschijnlijk weleens gedacht dat hij het expres doet. Dat doet hij niet. Hij merkt dat jij er half bij bent en probeert je terug te krijgen, en dat is eigenlijk een compliment, hoe vervelend het op dat moment ook is.

Waarom je die haast hebt, en waarom dat logisch is

En voordat je nu denkt dat je het weer verkeerd doet: die haast is niets om je voor te schamen.

Je hebt een dag gehad. Je hebt vanaf half zes gekookt, gegeten, opgeruimd, de tas voor morgen klaargezet en drie keer hetzelfde gezegd. Beneden ligt de avond te wachten waarin je eindelijk niets hoeft, en die avond is nu al korter dan hij vanochtend was.

Dat je op dat moment kijkt hoe lang dit nog duurt, is niet egoïstisch. Dat is een mens die al weken tekortkomt.

Alleen helpt het om te weten dat juist dat kijken op de klok het langer maakt. Niet omdat je iets fout doet, maar omdat je kind dat oppikt.

En dat is meteen het rare van dit onderwerp: hoe harder je je best doet om het te bekorten, hoe langer het duurt. Dat is voor niemand logisch, en je kon het dus ook niet zelf bedenken.

Hoeveel tijd het eigenlijk kost

Hier zit vaak het echte probleem, en het is makkelijker op te lossen dan je denkt.

De meeste ouders hebben een verwachting die ze nooit hardop hebben uitgesproken. Vaak iets van tien of vijftien minuten. En elke avond duurt het langer, en elke avond is dat weer een kleine teleurstelling.

Kijk daarom eens hoeveel tijd het echt kost. Niet hoeveel het zou moeten kosten, maar hoeveel avonden op rij het duurt. Duurt het bij jou drie kwartier, dan is drie kwartier je werkelijke tijd, en dan kun je daarop plannen.

Dat klinkt als opgeven en het is het tegenovergestelde. Als je om kwart voor zeven begint aan iets waar drie kwartier voor nodig is, ben je om half acht klaar en heb je onderweg niet zitten duwen. Begin je om kwart over zeven met de verwachting dat het twintig minuten is, dan ben je om acht uur klaar, en heb je er een halfuur ergernis bij gehad.

Zelfde eindtijd, andere avond. Voor jou en voor hem.

En je hebt niets ingeleverd. Je hebt alleen die twintig minuten ergernis eruit gehaald, en dat is precies het stuk waar je 's avonds moe van wordt. Niet van het voorlezen zelf.

Wat er verandert als je het omdraait

Begin eerder in plaats van sneller. Dat is de hele ingreep. Een halfuur eerder starten kost je geen halfuur, want het scheelt je aan de achterkant vaak net zoveel.

Let op het schakelmoment. Van spelen naar naar boven gaan is voor een kind de moeilijkste stap van de avond. Hij zit ergens middenin en moet daar ineens uit. Ga even naast hem zitten, kijk mee naar wat hij doet, doe een minuut mee. Dat lijkt tijdverlies en het is precies wat het verzet wegneemt.

Kijk wat jouw kind nodig heeft. Bij het ene kind is het een warme douche, bij het andere alle knuffels op de goede plek, bij weer een ander even kletsen over niks. Dat verschilt ook per kind in hetzelfde gezin, dus wat bij de een werkt hoeft bij de ander niet te kloppen.

Bedenk wat hij nodig heeft als hij eenmaal ligt. Mag je meteen weg? Wil hij dat je nog even blijft? Is het genoeg als hij je hoort rondlopen op dezelfde verdieping? Ook daar hoef je niets van te vinden, je hoeft het alleen te weten, want dan hoef je er niet elke avond over te onderhandelen.

En als het toch weer misgaat: dat gebeurt. Op een avond na een rotdag zit je er gewoon te zitten met je hoofd ergens anders, en dan duurt het langer. Dat is geen terugval. Morgen is er weer een avond, en die telt net zo goed mee.

Meer lezen

Slaapproblemen bij kinderen. Wat kan ik doen als mijn kind onrustig slaapt

Tot slot

Het bedritueel is geen taak die je zo snel mogelijk moet afronden. Het is het laatste stuk aandacht van de dag, en dat is precies wat het inslapen makkelijker maakt.

Dat je het soms toch wilt afraffelen is niet raar. Ze zijn maar kort klein, en tegelijk is een avond na een lange werkdag gewoon lang. Die twee dingen zijn allebei waar en ze bijten elkaar, en dat is precies waarom je 's avonds op die klok kijkt.

Wat helpt is niet je best doen om ervan te genieten. Wat helpt is een halfuur eerder beginnen, zodat je die klok niet meer nodig hebt.

Hoe dat er bij jullie uitziet hangt af van je avond: hoe laat je thuis bent, hoeveel kinderen er naar boven moeten, en wie er nog meer iets van je wil.

Doe de test

** en je ziet waar bij jullie de ruimte zit. In de OpvoedApp staat daarna hoe je het schakelmoment aanpakt zonder strijd, en wat je doet op de avonden waarop het toch weer uitloopt.

Recente berichten