Samen uit, samen thuis!

Merk jij als ouder ook dat je op de momenten dat jullie weg moeten de enige lijkt die zich verantwoordelijk voelt om alles in kannen en kruiken te hebben?

Tassen inpakken, iedereen aankleden, drinken meenemen, kijken of de deur op slot is. En ondertussen zitten zij op de bank tot je voor de derde keer zegt dat jullie nu echt gaan.

Dat kost je een hoop energie, en het geeft vaak ook frustratie. Daarnaast is het de moeite waard om je af te vragen wat je ze op deze manier meegeeft voor de lange termijn.

Waarom jij het alleen doet

Voor een deel omdat het simpelweg sneller gaat. Als jij de tas inpakt staat hij in twee minuten klaar, en als zij het doen duurt het een kwartier en is de helft vergeten.

Voor een deel omdat niemand het ooit anders heeft gedaan. Het is zo gegroeid toen ze klein waren, en er is nooit een moment geweest waarop iemand heeft gezegd dat het nu anders kan.

En voor een deel omdat ze niet weten wát er allemaal moet gebeuren. Voor hen bestaat weggaan uit jas aan en de deur uit; dat daar een half uur regelen aan voorafgaat is voor hen letterlijk onzichtbaar.

Dat laatste is belangrijker dan het lijkt, want daar kun je wel iets aan doen. Je kinderen werken niet tegen; ze zien gewoon niet dat er iets te doen valt.

3 tips om het samen te doen

Tip 1: verbreed hun zichtveld en werk aan bewustzijn. Maak je kinderen eerst bewust van wat er allemaal moet gebeuren, want zonder die stap heeft de rest geen zin. Ga het gesprek aan en bevraag ze in plaats van dat je het opsomt, en pas dat aan op hun leeftijd: "wat moet er allemaal gebeuren voordat we naar het zwembad kunnen?"

Laat ze zelf bedenken en vul alleen aan wat ze missen. Voor de meeste kinderen is dit een kleine openbaring, want ze hebben er nog nooit over nagedacht.

Tip 2: bereid ze voor en betrek ze erbij. Nu ze weten wat er moet gebeuren, kunnen ze meedenken over hoe. "Nu we weten dat de zwemkleding en de handdoeken mee moeten, hoeveel tijd hebben we dan nodig?" En vervolgens: "wie doet er wat?"

Laat ze die verdeling zoveel mogelijk zelf maken, want een taak die ze zelf hebben gekozen doen ze aanzienlijk vaker dan een taak die ze krijgen toebedeeld.

Tip 3: activeer ze en werk samen. Dan is het tijd voor de uitvoering, waarbij ieder zijn eigen aandeel doet. Vraag elkaar daarna of het gelukt is en of iemand nog hulp nodig heeft, zodat het echt een gezamenlijke onderneming wordt in plaats van los uitgevoerde opdrachten.

Laat het bovendien staan als het niet perfect gaat. Als jij de tas achteraf toch overdoet, leren ze vooral dat het er niet toe deed dat zij het deden.

Wat het oplevert

Op de korte termijn scheelt het jou werk, al duurt het een paar weken voordat je dat merkt. In het begin kost het je juist tijd, dus begin eerder dan nodig; in de haast neem je alles alsnog over, en dat is volkomen terecht.

Er zit nog een tweede winst in die vaak wordt vergeten. Kinderen die bezig zijn met hun eigen taak, zijn niet ondertussen iets anders aan het doen waar jij ze op moet aanspreken. Dat scheelt je dus dubbel: minder zelf doen én minder corrigeren.

En je merkt dat de sfeer verandert. Het voelt als iets van jullie samen in plaats van als iets waar jij alleen voor staat terwijl de rest wacht.

Waarom dit meer is dan handigheid

Hier zit uiteindelijk het belangrijkste, en het gaat verder dan deze ene ochtend.

Je leert ze hiermee samenwerken, vooruitdenken en verantwoordelijkheid nemen voor iets wat groter is dan zijzelf. Dat zijn vaardigheden die ze niet vanzelf oppikken en die ze hun hele leven nodig hebben, op school, later op hun werk en in hun eigen huishouden.

En ze leren iets over hoe een gezin werkt: dat het een gezamenlijke onderneming is en niet iets wat door één iemand geregeld wordt terwijl de rest klaarzit. Dat merk je nu nog niet, en over tien jaar wel.

Meer over hoe je zoiets stap voor stap aanleert, lees je bij de manier om je kind vaardigheden aan te leren.

Meer lezen

Tot slot

Dat jij nu de enige bent die alles regelt, komt niet doordat zij het niet willen. Het komt doordat ze niet zien wat er te doen valt, en doordat het zo gegroeid is toen ze nog te klein waren om te helpen.

Dat verandert niet vanzelf, want zolang het geregeld wordt is er voor hen geen enkele reden om het over te nemen. Het verandert alleen als jij het zichtbaar maakt en het daarna een tijdje uithoudt dat het minder soepel gaat dan wanneer je het zelf doet.

Dat is in het begin lastiger dan gewoon die tas pakken. En het is het enige wat maakt dat je over een jaar niet meer de enige bent.

Wil je weten waar bij jullie de meeste ruimte zit

Doe de test

In de OpvoedApp lees je daarna hoe je zo'n taakverdeling opbouwt per leeftijd.

Recente berichten