Jij als ouder
Wat kitesurfen met opvoeden te maken heeft
In dit artikel lees je wat er misging, wat ik daarvan leerde over opvoeden en wat dit betekent voor jouw kind. Zo krijg je zachtere woorden en concrete stappen voor thuis.
Een jaar of tien geleden leerde ik kitesurfen. Mijn partner probeerde me er al jaren van te overtuigen dat het zo leuk was, en ik geloofde daar niets van. Veel te moeilijk, veel te spannend.
Toch nam ik de stap, en daar stond ik dan voor het eerst in het water met een kite van twaalf meter.
De omstandigheden waren niet best. Veel golven, koud weer, en ik zat vol spanning. Mijn partner deed enorm zijn best om het me te leren, en dat werd geen succes.
Wat er misging
Elke keer als ik een tip kreeg, wilde ik hem niet horen. Ik reageerde geïrriteerd, ik snauwde, en uiteindelijk zei mijn partner dat ik het dan zelf maar moest uitzoeken.
Terwijl ik hem nou juist nodig had.
Daar zat ik dan, in koud water, met iets wat ik niet kon en iemand die me wilde helpen en die ik wegduwde. En het gekke is: ik wilde het echt leren. Ik wilde ook echt zijn hulp. Alleen kwam er iets anders uit.
Wat er aan de hand was, begreep ik pas veel later. Ik zat zo vol spanning dat er niets meer bij kon. Elke tip, hoe goed bedoeld ook, voelde als nog iets wat ik fout deed, en dat werd me gewoon te veel.
Wat ik daarvan leerde over opvoeden
Dit is precies wat er bij kinderen gebeurt, en ik herkende het meteen toen ik het eenmaal doorhad.
Een kind dat iets nog niet kan en daar spanning bij voelt, kan jouw uitleg niet meer opnemen. Niet omdat hij niet wil luisteren, en niet omdat hij eigenwijs is, maar omdat er geen ruimte meer is.
En wat doet hij dan? Precies wat ik deed: geïrriteerd reageren, wegduwen, zeggen dat hij het zelf wel kan. Terwijl hij je op dat moment het hardst nodig heeft.
Wat me daarnaast bijbleef, is dat er twee dingen tegelijk nodig waren en dat er geen van beide was. Ik had betere omstandigheden nodig, want in die golven en die kou ging het sowieso niet lukken. En ik had iemand nodig die eerst even naast me kwam staan voordat er weer een tip kwam.
Wat dit betekent voor jouw kind
Als je kind iets aan het leren is en het gaat mis, kijk dan eerst naar de omstandigheden. Is hij moe, is het te druk, is het te veel tegelijk? Net zoals ik niet leerde kitesurfen in hoge golven, leert een kind niets in een situatie die te veel van hem vraagt.
En als hij je afsnauwt terwijl je hem probeert te helpen: dat gaat zelden over jou. Dat is spanning die eruit komt bij degene die het dichtstbij staat, en dat ben jij nu eenmaal.
Wat dan werkt is niet nog een tip. Wat werkt is even niets zeggen en erbij blijven, en dan pas kijken of hij iets kan gebruiken. Dat voelt als niets doen en het is het enige waar op dat moment ruimte voor is.
En als het niet lukt, dan is dat niet het einde. Ik heb leren kitesurfen, alleen op een andere dag, met minder wind en met iemand die niet meteen begon uit te leggen.
Tot slot
Ik moest zelf in dat koude water staan om te begrijpen hoe het is om iets te moeten leren wat je niet kunt, terwijl iemand naast je precies weet hoe het moet.
Dat is wat je kind vrijwel elke dag meemaakt. Veters strikken, wachten op zijn beurt, zijn boosheid inhouden, een som maken. En jij bent degene die het al kan.
Sinds die dag denk ik daar anders over als mijn kind iets van zich afsnauwt terwijl ik help. Niet: wat onaardig. Maar: het is hem te veel, en ik ben degene bij wie dat mag.
Meer over hoe je iets aanleert lees je bij de manier om je kind vaardigheden aan te leren.
Herken je dat je kind jouw hulp soms wegduwt, juist op het moment dat jij ziet wat er nodig is? Dan helpt het om eerst te kijken welke situatie voor je kind te veel vraagt en welke stap kleiner, rustiger of duidelijker kan.
De test helpt je ontdekken waar bij jullie thuis de meeste ruimte zit, zodat je niet harder hoeft te duwen, maar beter kunt aansluiten bij wat je kind op dat moment nodig heeft.
