Als je merkt dat je gedachten steeds naar wat-er-als gaan, wil je je kind beschermen zonder dat angst de leiding neemt. In dit artikel lees je waar die angst vandaan kan komen, wat je kind ervan merkt en hoe je stap voor stap meer ruimte geeft.
Hij is een halfuur later thuis dan afgesproken en je hebt in dat halfuur al drie scenario's afgelopen.Of je ligt 's nachts wakker bij het idee dat hij morgen alleen naar school fietst. Of je checkt voor de vierde keer of hij ademt.Bezorgd zijn hoort bij ouderschap. Maar als die bezorgdheid je dagen gaat bepalen, als je dingen gaat verbieden die eigenlijk prima kunnen, dan is er iets anders aan de hand. En daar zit je vaak alleen mee, want dit is niet iets wat je makkelijk hardop zegt.
Waarom je die angst hebt
Je bent verantwoordelijk voor iemand van wie je meer houdt dan van jezelf, en je kunt hem niet elke seconde beschermen. Dat is de kern, en die verdwijnt niet.Wat er daarnaast meespeelt:Je eigen geschiedenis. Als er in jouw leven iets ergs is gebeurd, of als je zelf bent opgegroeid met een ouder die overal gevaar zag, dan zit dat erin.Wat je hoort en leest. Nieuwsberichten over ongelukken en over wat kinderen kan overkomen, blijven hangen. Ons hoofd is er slecht in om in te schatten hoe waarschijnlijk iets is: iets wat je je levendig kunt voorstellen, voelt waarschijnlijker dan het is.Een periode waarin je minder stevig staat. Bij vermoeidheid, na een ziekte, of tijdens een scheiding komt deze angst er vaak bovenop. Dat het je nu meer bezighoudt dan vorig jaar, betekent dus niet dat je achteruitgaat. Dat betekent meestal dat er nu meer op je bord ligt. Deel je de zorg met een andere ouder, dan kan het meespelen dat je een deel van de tijd niet weet hoe het gaat. Meer daarover bij co-ouderschap.Wat ik hier vooral wil zeggen: deze angst is geen karakterfout en het is ook geen teken dat je te veel piekert. Het is de keerzijde van hoeveel hij voor je betekent.
Wanneer het te veel wordt
Er is geen harde grens, en er zijn wel drie dingen om naar te kijken.Bepaalt het je dag? Een gedachte die af en toe langskomt is iets anders dan een hoofd dat er de hele dag mee bezig is.Beperkt het je kind? Als hij dingen niet mag die zijn leeftijdsgenoten wel doen, en de reden is jouw angst en niet zijn veiligheid, dan wordt het iets van hem in plaats van iets van jou.Kun je het loslaten als er niets aan de hand is? Als de gerustheid nooit komt, ook niet als hij gewoon thuis is, dan is dat een signaal.
Wat het met je kind doet
Dit is het stuk dat het meest onder de huid gaat zitten, en het is belangrijk om het te weten.Kinderen kijken naar hun ouder om in te schatten hoe gevaarlijk de wereld is. Als jij bij elke fietstocht ongerust kijkt, leert hij dat fietsen eng is, ook al zeg je dat het prima is.En een kind dat te weinig mag oefenen met de wereld, mist de ervaringen die hem laten merken dat het goed gaat. Zo kan jouw angst zijn angst worden, en dat is precies wat je niet wilt.Ik zeg dat niet om er nog een zorg bij te doen. Ik zeg het omdat het richting geeft: het gaat er niet om dat je die angst niet meer voelt. Het gaat erom dat hij hem niet overneemt.
5 tips
1. Zeg wat je voelt, maar niet tegen hem. Praat erover met je partner, met een vriendin, met de huisarts. Angst die je met niemand deelt, wordt groter. En je kind is niet de plek waar hij hoort.2. Toets je gedachte aan de werkelijkheid. Als je denkt dat er iets gebeurd is, vraag jezelf dan af: wat is er in de afgelopen honderd keer gebeurd? Meestal is het antwoord: niets. Dat neemt de angst niet weg en het zet hem wel op zijn plek.3. Laat hem dingen doen die spannend zijn. Zelf naar school, alleen naar de winkel, logeren. Klein beginnen en opbouwen. Elke keer dat het goed gaat, is een ervaring voor hem én voor jou.4. Houd je gezicht in de plooi op het moment zelf. Je hoeft niet te voelen dat het veilig is. Het is genoeg om het niet te laten zien terwijl hij wegfietst. Dat is iets anders, en het is te doen.5. Zorg voor jezelf. Deze angst wordt groter bij vermoeidheid, stress en te weinig eigen tijd. Dat klinkt als een dooddoener en het is wel de meest voorspelbare factor van allemaal.En als je nu denkt dat daar geen tijd voor is: dat is geen smoes, dat is meestal gewoon waar. Begin dan klein. Eén avond in de week waarop je niets hoeft, is beter dan een plan dat je toch niet uitvoert.
Wanneer je er hulp bij zoekt
Ga naar de huisarts als de angst je dagelijks leven bepaalt, als je slecht slaapt, als je kind erdoor beperkt wordt, of als je merkt dat je steeds meer gaat controleren.Ook als de angst is ontstaan na iets ingrijpends, bijvoorbeeld een ziekte, een ongeluk of een verlies. Dan zit er iets onder wat behandeld kan worden.Angst is bij volwassenen net zo goed te behandelen als bij kinderen, en vaak sneller dan mensen denken. Je hoeft daar niet mee te wachten tot het onhoudbaar is.
Tot slot
Die angst komt niet voort uit zwakte. Hij komt voort uit het feit dat je iets hebt wat je niet kunt missen.Dat maakt het niet lichter om te dragen. Je loopt er de hele dag mee rond terwijl je er met bijna niemand over praat, want het klinkt overdreven als je het hardop zegt. En ondertussen laat je hem toch elke ochtend gaan.Dat is precies waar het om gaat. Niet dat je het niet voelt, maar dat je hem laat gaan terwijl je het voelt. Dat is moediger dan het lijkt.Wil je weten waar bij jullie de meeste ruimte zit,
In de OpvoedApp lees je daarna hoe je die stapjes opbouwt zonder dat je kind jouw spanning overneemt.Speelt de angst vooral bij je kind zelf, kijk dan bij angst bij kinderen verminderen.
