Terug naar Boosheid
Boosheid
Wat als je dreumes zichzelf slaat?
In dit artikel lees je waarom een dreumes zichzelf slaat, wanneer het meestal gebeurt en wanneer je er iemand naar laat kijken. Zo krijg je zachtere woorden en concrete stappen voor thuis.
Hij slaat zichzelf op zijn hoofd. Of hij bonkt met zijn hoofd tegen de muur, of tegen de rand van zijn stoel.En jij schrikt daarvan, want dit is iets anders dan met spullen gooien. Dit is je kind dat zichzelf pijn doet, en er gaat meteen van alles door je heen over wat dit betekent.Laat ik daar maar mee beginnen: dit komt veel vaker voor dan je denkt, en in verreweg de meeste gevallen is het een gewone manier waarop een dreumes spanning kwijtraakt.
Waarom een dreumes zichzelf slaat
Een kind van een jaar of anderhalf voelt van alles en heeft daar bijna geen woorden voor. Als er dan frustratie of spanning ontstaat, moet die ergens naartoe.Het ene kind gaat gillen, het andere gooit met speelgoed, en jouw kind richt het op zichzelf. Dat is een ander kanaal voor hetzelfde: spanning die eruit moet omdat er geen andere weg is.Wat daarbij belangrijk is om te weten: het is vrijwel nooit zelfstraf. Ouders denken dat weleens, zeker als het gebeurt vlak nadat ze nee hebben gezegd. Maar een dreumes kent dat verband niet, want hij heeft nooit geleerd dat je iemand slaat als straf. Wat je ziet is frustratie die ergens heen moet, en hij heeft zichzelf het dichtst bij de hand.Daarnaast speelt soms iets anders mee. Sommige kinderen doen het omdat het een bepaald gevoel geeft dat hen juist rustiger maakt, ongeveer zoals wiegen of duimen. En bij een enkel kind zit er lichamelijk ongemak onder, bijvoorbeeld oorpijn of doorkomende tandjes, waardoor hij tegen zijn hoofd slaat op de plek waar het zeer doet.Wanneer het meestal gebeurt
Let eens een week op de momenten, want daar zit vaak het patroon.Bij veel kinderen gebeurt het als iets niet lukt, als ze hun zin niet krijgen, of juist bij een overgangsmoment: uit bed, in de kinderstoel, weg bij het spelen. Ook moeheid en honger maken het aanzienlijk waarschijnlijker.Als je dat patroon eenmaal ziet, heb je meteen iets om aan te werken, want dan gaat het niet meer over het slaan zelf maar over de spanning die eraan voorafgaat.Wat je doet op het moment zelf
Blijf rustig, ook al schrik je. Dit is de belangrijkste en de moeilijkste. Als jij geschrokken of boos reageert, komt er spanning bij bij een kind dat al vol zat, en bovendien wordt jouw reactie dan onderdeel van wat er gebeurt.
Zorg dat hij zich niet echt bezeert. Leg je hand ertussen als hij bonkt, of haal hem weg bij de harde rand. Dat is geen belonen van het gedrag maar gewoon voorkomen dat er iets ergs gebeurt.
Benoem wat je ziet, met weinig woorden. Iets als "je bent boos" of "het lukte niet, hè" is genoeg, en dat doet meer dan je zou denken: hij krijgt taal voor iets wat nu nog vormloos over hem heen komt.
Raak hem rustig aan als hij dat toelaat. Zacht over zijn rug aaien met een kalme stem helpt veel kinderen, al zijn er ook kinderen die op zo'n moment juist niet aangeraakt willen worden. Dat verschil merk je meestal snel.
Maak er verder niet te veel ophef over. Niet omdat je het moet negeren, maar omdat veel aandacht en veel woorden op dat moment alleen maar bijdragen aan de spanning.
