Terug naar Opstandig en negatief gedrag
Opstandig en negatief gedrag
Dreumes wil niet eten: wat kun je doen?
In dit artikel lees je waarom een dreumes minder gaat eten, waarom dwingen averechts werkt en wanneer je erover praat met iemand. Zo krijg je zachtere woorden en concrete stappen voor thuis.
Je hebt gekookt, hij heeft er twee happen van genomen en de rest gaat op de grond. Of hij houdt zijn mond dicht en draait zijn hoofd weg bij alles wat je aanbiedt.En dan begint het rekenen in je hoofd. Heeft hij vandaag wel genoeg binnengekregen, groeit hij nog wel goed, moet ik iets anders maken.Eten is een van de weinige dingen waar je een kind echt niet toe kunt dwingen, en dat maakt het voor ouders een van de vervelendste onderwerpen die er zijn.
Waarom een dreumes minder gaat eten
Rond het eerste jaar verandert er iets waar veel ouders van schrikken: kinderen die tot dan toe alles aten, gaan ineens een stuk minder eten.Dat heeft een simpele verklaring. In het eerste jaar groeit een kind razendsnel, en daarna vertraagt die groei fors. Hij heeft dus naar verhouding minder nodig dan een paar maanden geleden, en zijn eetlust past zich daarop aan.Daar komt bij dat hij in deze fase ontdekt dat hij zelf iets kan willen, en eten is een van de weinige terreinen waarop hij echt de baas is. Jij kunt hem aankleden en optillen en ergens neerzetten, maar slikken kun je niet voor hem doen. Dat merkt hij, en dus wordt het bord een plek waar hij dat uitprobeert.En tot slot worden veel kinderen op deze leeftijd kieskeuriger. Dingen die gisteren nog prima waren, zijn ineens vies. Dat hoort erbij en het gaat over, ook al duurt het soms lang.Waarom dwingen averechts werkt
De verleiding om er iets van te maken is groot, want je wilt dat hij binnenkrijgt wat hij nodig heeft.Alleen zorgt druk bij eten vrijwel altijd voor het omgekeerde. Een kind dat merkt dat er spanning zit op de maaltijd, gaat minder eten en niet meer. En op de langere termijn leert hij iets wat je niet wilde leren: dat eten iets is waar gedoe bij hoort.Datzelfde geldt voor iets anders maken als hij het niet lust. Dat is begrijpelijk en het lost de avond op, en tegelijk leert hij daarmee dat er altijd een alternatief komt als hij lang genoeg volhoudt.Dat betekent niet dat je hem moet laten verhongeren, en dat is ook niet wat er gebeurt. Een gezond kind dat genoeg te eten krijgt aangeboden, eet uiteindelijk wat het nodig heeft; alleen niet per se bij deze maaltijd en niet per se in de verhouding die jij zou kiezen.Wie waarvoor verantwoordelijk is
Dit is het handigste onderscheid dat er bij dit onderwerp bestaat, en het haalt bij de meeste gezinnen meteen de helft van de spanning weg.Jij bepaalt wát er op tafel komt, wánneer er gegeten wordt en wáár dat gebeurt. Dat is jouw deel, en daar hoef je niet over te onderhandelen.Hij bepaalt óf hij eet en hoeveel. Dat is zijn deel, en dat kun je toch niet overnemen.Als je je aan die verdeling houdt, hoef je je niet meer af te vragen of je streng genoeg was of dat je had moeten aandringen. Je hebt gezond eten neergezet op een normaal tijdstip, en daarmee heb jij jouw werk gedaan.Wat je kunt doen
Houd vaste eetmomenten aan. Drie maaltijden en twee of drie tussendoortjes op vaste tijden, en daartussen niets. Een kind dat de hele dag door kleine dingen krijgt, heeft aan tafel simpelweg geen honger, en dat is een van de meest voorkomende oorzaken.
Zet neer wat je hebt gemaakt en laat het verder los. Bied het aan zonder commentaar, en ruim na afloop op zonder er iets van te zeggen. Dat is een stuk moeilijker dan het klinkt, want je hebt ervoor gestaan te koken.
Blijf nieuwe dingen aanbieden, ook als hij ze weigert. Er is onderzoek dat laat zien dat kinderen iets vaak tien tot vijftien keer aangeboden moeten krijgen voordat ze het accepteren. Zonder druk aanbieden en weer weghalen is dus geen verloren moeite maar precies de manier waarop het werkt.
Eet samen als dat lukt. Een dreumes leert eten vooral door het te zien: wat jij eet, gaat hij op den duur ook proberen. Dat is effectiever dan welke aanmoediging ook.
Laat hem knoeien en zelf proberen. Met zijn handen, met een lepel die grotendeels mist. Dat is onhandig en het is precies hoe hij het leert, en een kind dat zelf mag bepalen hoe het eten in zijn mond komt, eet doorgaans makkelijker.
Houd de maaltijd kort. Twintig tot dertig minuten is voor een dreumes lang genoeg. Langer aan tafel blijven levert bijna nooit meer happen op en vaak wel meer strijd.
En maak er geen gesprek van. Geen vliegtuigjes, geen toetje als beloning, geen onderhandelingen over nog drie happen. Dat lijkt allemaal te werken op de korte termijn en het maakt eten op de lange termijn precies tot wat je niet wilt.
Wanneer je erover praat met iemand
Ga naar het consultatiebureau of de huisarts als je kind niet goed aankomt of afvalt, als het hele voedingsgroepen structureel weigert, als het zich verslikt of moeite heeft met kauwen of slikken, of als eten gepaard gaat met veel huilen en pijn.Ook als jij merkt dat de maaltijden bij jullie thuis een dagelijks gevecht zijn geworden. Daar is begeleiding voor, en dat is de moeite waard, want de sfeer aan tafel werkt door in hoe je kind later met eten omgaat.Meer lezen
- Hoeveel slaap heeft een kind nodig?
- Je dreumes luistert niet. Wat nu
- Kind huilt in slaap
- Mijn dreumes huilt hysterisch
