Jij als ouder
6 stappen om in gesprek te gaan met je kind
In dit artikel lees je hoe je met jij als ouder om kunt gaan op een manier die rustiger voelt voor jou en je kind.
Er is iets waar je het met je kind over wilt hebben. Iets wat er op school is gebeurd, iets wat je hebt gemerkt, of gewoon dat je wilt weten hoe het met hem gaat.
En dan gaat het gesprek nergens over, of het loopt uit op een discussie, of je krijgt "goed" en daarna niets meer.
Dat ligt zelden aan wat je zegt. Meestal ligt het aan het moment, de plek en de opbouw.
6 stappen
1. Kies het moment. Niet als hij net binnenkomt, niet als hij ergens middenin zit, en al helemaal niet tijdens een ruzie. Vroeg op de avond werkt beter dan laat, want dan is hij minder op. Dit is de belangrijkste stap van de zes, en degene die het vaakst wordt overgeslagen omdat je het nu net bedenkt.
2. Ga naast elkaar zitten in plaats van tegenover elkaar. In de auto, tijdens het afwassen, tijdens een wandeling, of samen iets aan het doen. Zonder oogcontact vertellen kinderen aantoonbaar meer, en tegenover elkaar aan tafel voelt als een verhoor hoe vriendelijk je het ook bedoelt.
3. Begin bij wat je ziet, niet bij wat je vindt. "Ik merk dat je de laatste tijd stiller bent" komt heel anders binnen dan "je doet zo bot de laatste tijd". Het eerste is een waarneming waar hij iets mee kan, het tweede is een oordeel waar hij zich tegen moet verdedigen.
4. Stel open vragen en dan even niets. Laat stiltes vallen, ook als dat ongemakkelijk is. De neiging is om door te praten als hij niets zegt, en juist ná die stilte komt er vaak iets.
5. Luister zonder het op te lossen. Dit is de moeilijkste, want je ziet precies wat hij zou moeten doen en je wilt helpen. Vraag dus eerst wat hij er zelf van vindt en wat hij zou willen, en wacht met je mening tot hij erom vraagt. Een kind dat zijn verhaal kwijt kan, vraagt daarna vaak vanzelf wat jij ervan denkt.
6. Rond af zonder dat alles is opgelost. Eén gesprek hoeft niet alles recht te zetten, en de druk om tot een conclusie te komen is precies wat een gesprek laat vastlopen. Dat het gesprek er was, is op zichzelf al de winst, en vaak komt er dagen later nog iets achteraan.
Wat een gesprek laat mislukken
Het moment waarop het je toevallig invalt. Meestal is dat een slecht moment, want het valt je in als er iets misgaat.
Doorvragen als hij niets wil zeggen. Dan wordt het een ondervraging en klapt hij dicht. Zeggen dat je er bent als hij er wel over wil praten, werkt beter, ook al krijg je dan nu niets.
Meteen met een oplossing komen. Dat is de reflex van bijna elke ouder en het is de snelste manier om te horen dat je het niet begrijpt.
Er een gesprek van maken met een hoofdletter G. "We moeten even praten" zet het bij voorbaat op scherp. Terloops werkt beter dan aangekondigd.
Meer lezen
Tot slot
Een goed gesprek met je kind ontstaat zelden doordat je het goed hebt voorbereid. Het ontstaat doordat je op het juiste moment naast hem zat en je mond hield.
Dat is minder bevredigend dan een gesprek waarin je iets hebt uitgelegd, en het is wel de manier waarop kinderen praten.
En als het vandaag niets oplevert: dat betekent niet dat het niet aankwam. Bij kinderen komt het antwoord vaak drie dagen later, op een moment dat je er niet meer op rekende.
Meer hierover lees je bij vijf tips voor meer verbinding en contact, en gaat het om een puber, kijk dan bij praten met je puber.
Merk je dat gesprekken thuis snel stilvallen, doorschieten in discussie of pas beginnen als er al spanning is? Dan helpt het om niet alleen te weten welke vragen je kunt stellen, maar ook waar het bij jullie meestal vastloopt.
De test laat je zien welke aanpak past bij jullie situatie, zodat je niet hoeft te wachten tot het volgende moeilijke gesprek, maar eerder weet hoe je contact maakt.
